©2019 by Open Your Heart

September 27, 2017

August 25, 2017

Please reload

Recent Posts

Gestart

August 25, 2017

1/1
Please reload

Featured Posts

Mijn haat-liefde verhouding met gevoelens

March 30, 2018

 

Gevoelens”, het is een term die velen niet graag in de mond nemen, laat staan uiten. We leven nu éénmaal in een samenleving die de ratio helemaal ophemelt en het ‘tonen van gevoelens” percipieert als iets ‘zwak’. We leven in een maatschappij die van ons verlangt dat we ons elke dag op en top voelen. Er is een enorme druk om ons "happy" te voelen.

 

Het verwondert me telkens weer hoe weinig mensen eerlijk en open over hun gevoelens durven praten. Oppervlakkigheid is troef; niet enkel in een werkomgeving, maar ook in een vriendenkring en binnen families. Als je doorsnee aan iemand vraagt hoe het gaat, krijg je het standaard antwoord “goed of alles ok”. Vele mensen zijn niet oprecht geïnteresseerd in hoe het met jou echt is. Ze zijn eerder bezig met het verbloemen van hun eigen gevoelens om toch maar een goed figuur te slaan.

 

Ik ervaar ook dat vele mensen zich zelfs ongemakkelijk voelen als je zelf over je eigen gevoelens praat. Soms wordt er dan ineens over een ander thema gepraat of valt er een pijnlijke stilte. Men weet er geen weg mee.

 

Luisteren naar onze emoties is voor vele mensen enorm moeilijk. Het wordt ons als kind niet aangeleerd; integendeel, als we emoties tonen krijgen we vaak te horen dat we niet moeten overdrijven, dat het wel niet zo erg is … En toch is het (door)voelen van emoties iets wezenlijks van onszelf om gelukkig te worden.

 

Welk doel heeft een emotie?

Heel simpel, een emotie wil gewoon geleefd worden, d.i. gevoeld worden. Zolang het aangename emoties zijn, hebben we er meestal geen moeite mee. Maar mede wegens de druk van de samenleving, de conditionering, onwetendheid … laten we onaangename emoties zoals angst, woede, frustratie, minderwaardigheid … niet toe. Het is geen fijn gevoel en we willen ons steeds gelukkig voelen en dus gaan we deze emoties onderdrukken of negeren. Het onderdrukken/negeren van emoties heeft echter een enorm negatieve invloed op onze gezondheid; het verhoogt de bloeddruk, creëert stress, slapeloosheid, voedt verslavingen … en het brengt ons verder van wie we in wezen zijn.

 

Vooral diegene die het spirituele pad opgaan krijgen de uitdaging om diep in zichzelf te graven en daar vinden ze vaak heel wat koffers vol met emoties die ze in dit of hun vorige levens diep hebben weggestopt. De enige remedie daarvoor is de koffers te legen, dwz ze te openen en deze gevoelens toe te laten. Dit is meestal een zeer moeilijk en pijnlijk proces maar eens je dat hebt toegelaten, is het er ook uit, heb je een gevoel van opluchting en kan je verder in je leven.

 

Eerlijk zijn met jezelf is key! Durven voelen vergt moed. Je ego komt zwaar onder druk te staan want je laat jezelf toe om te voelen wat er diep in jezelf leeft. Misschien is het verdriet om dromen die je nooit hebt durven waarmaken. Of merk je dat je leeft in angst, angst om ontslagen te worden of angst om je partner te verliezen. Of ben je kwaad op jezelf omdat je niet voor jezelf durft op te komen. Of frustratie omdat het je maar niet lukt om neen te zeggen en je je telkens zelf wegcijfert … of misschien is het wel de angst voor het onbekende, de angst omdat je niet weet wat er zal komen, je het gevoel hebt de controle te verliezen.

 

Als we zulke emoties voelen, hebben we vaak de neiging om deze te rationaliseren of te relativeren.. Of we gaan vluchtroutes nemen om ze te ontwijken en te negeren.

 

Er kan echter enkel healing ontstaan door gevoelens toe te laten en ze hun bestaansrecht te geven en dan los te laten. En hoe meer we ze toelaten, hoe meer we kunnen opkuisen en hoe meer we onszelf kunnen zijn. Dit proces van opkuisen is te vergelijken met het afpellen van een ajuin. Hoe dichter we bij de kern komen, hoe meer tranen we in onze ogen krijgen. Tot we het stadium bereiken waarop we meester worden van onze emoties of ons emotioneel lichaam. Als we meester worden van onze emoties, zijn we als een observator, die de emotie waarneemt maar zich er niet meer mee identificeert. Het is een lange weg, maar de moeite waard.

 

Om namah shivaya,

Ann

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Follow Us
Please reload

Search By Tags
Please reload

Archive
  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Google+ Social Icon